Nieustanny rozwój technologii wykorzystywanych do wykańczania posadzek sprawia, że oferowane są coraz bardziej wytrzymałe rozwiązania oparte o żywice syntetyczne. Podstawą podłoży najbardziej odpornych na działanie różnego rodzaju obciążeń, są jednak wciąż kruszywa naturalne.
Wymagania stawiane przed wykonawcami podłoży przemysłowych to przede wszystkim zapewnienie takich rodzajów posadzek, które będą odporne na różnego rodzaju obciążenia. Ważna jest nie tylko wytrzymałość na uszkodzenia mechaniczne oraz ścieranie, ale także na działanie substancji chemicznych. Cechy charakterystyczne posadzek epoksydowych oraz poliuretanowych wykonanych z żywic syntetycznych, które są wyjątkowo pożądane w przemyśle, to także bezspoinowość i łatwość utrzymania ich w czystości. Właściwości te zależą w głównej mierze od rodzaju zastosowanego spoiwa, jednak wyjątkowa twardość gwarantowana jest dzięki użyciu odpowiedniej jakości kruszyw naturalnych, a więc piasków bądź żwirków.
Utwardzanie podłoża za pomocą kwarcu
Kwarc, będący głównym składnikiem piasków i żwirków wykorzystywanych przy wykonywaniu posadzek przemysłowych, to wyjątkowo wytrzymały minerał, który bezpośrednio wpływa na jakość podłoża. – Kwestią zasadniczą, o której należy pamiętać przy planowaniu wykończenia podłóg z użyciem żywic syntetycznych, jest dobór kruszywa naturalnego o odpowiednich parametrach. Wysoki współczynnik krągłości ziarna oraz odpowiednia granulacja pozwalają zmniejszyć ilość wykorzystanej żywicy. Z kolei duża zawartość kwarcu w stosowanym piasku zwiększa parametry wytrzymałościowe posadzki – mówi Marcin Rams, dyrektor sprzedaży firmy Sandmix. W zależności od rodzaju podłoża, jakie chcemy osiągnąć, piasek rozprowadzany jest na powierzchni bądź dodawany do mieszanki. Struktura antypoślizgowa musi być chropowata, więc w tym przypadku kruszywo naturalne rozsypuje się na świeżo nałożoną warstwę żywicy, aż do osiągnięcia stanu suchości – oznacza to taką ilość, kiedy ziarna nie będą już wchłaniane. Jeżeli natomiast posadzka ma być utwardzona, to odpowiednią ilość piasku dodaje się bezpośrednio do masy żywicznej. Jak dodaje Andrzej Rams, w obu przypadkach istotne jest zastosowanie surowca charakteryzującego się jak najmniejszą ilością pyłów. Można to zagwarantować jedynie poprzez nadzór nad wszystkimi etapami jego produkcji oraz prawidłowy sposób pakowania oraz transportowania.
Przygotowanie kruszyw do posadzek żywicznych
Aby uzyskać jednolitą posadzkę o takich samych właściwościach w każdym miejscu, konieczne jest nie tylko odpowiednie przygotowanie samego podłoża. Zazwyczaj tego rodzaju podłogi wykonuje się na powierzchniach betonowych bądź jastrychach cementowych prawidłowo wysezonowanych, a więc o określonym stopniu wilgotności: – W zależności od rodzaju spoiwa żywicznego, producenci precyzyjnie określają na opakowaniach, jakie warunki muszą zostać spełnione, aby zastosowanie danego produktu przyniosło zamierzony efekt – zauważa Andrzej Rams. Użycie kruszyw naturalnych do utwardzenia posadzki bądź osiągnięcia efektu antypoślizgowości to także proces, który musi być precyzyjnie zaplanowany. Z reguły stosuje się piasek o frakcjach z przedziału 0,2 mm do 1,6 mm, a dokładny dobór wielkości ziaren uzależniony jest od zakładanego stopnia szorstkości powierzchni. Jak podkreśla Andrzej Rams, wykonawcy posadzek opartych o żywice syntetyczne powinni przestrzegać nie tylko podawanych przez producentów spoiw warunków aplikacji, ale również reżimu technologicznego w zakresie prawidłowego mieszania masy podczas dodawania piasku kwarcowego. Dzięki temu po rozprowadzeniu na powierzchni, właściwości posadzki w każdym miejscu będą takie same. – Osiągnięcie jednolitych parametrów podłogi żywicznej to również efekt zastosowania piasku o uziarnieniu nie przekraczającym ustalonej normy. Tylko ziarna o zbliżonej wielkości oraz kulistości gwarantują, że cała posadzka będzie tak samo wytrzymała i bezpieczna – podsumowuje Andrzej Rams.
